راه بهتر از منزلگاه خواهد بود

برای دمی آسوده زیستن، چارهای نیست جز مهای فشرده را گرداگرد خویش انکار کردن...انسان هماره فرزند تلاشهای خویش بوده است.و من پیوسته بدان میاندیشم که کدام راه، کدام مکتب و کدام عمل تأثیر بیشتری را در فضای حاکم خواهد داشت...

به واژهای ایمان آوردهایم که بندهی آن هستیم...
برای آدمی، خدا، چه چیز به جز کلمه میتواند باشد...
احساس، عظمت، کمال...؟
اندکی یکرنگی کافیست تا جهان به یک واژهی گذرا بدل شود...
در پیشگاه خداوند به نانی جوین و ظرفی مملو از محبت راضی خواهیم بود...